Banier
 

Methoden – Hoe doen we dat?

Om onze onderzoeken zo goed mogelijk uit te kunnen voeren, maken wij gebruik van verschillende (kindvriendelijke) onderzoeksmethodes. Hieronder zal worden uitgelegd welke methodes dit zijn, en hoe ze precies werken.

Waar Kijkt Een Baby Naar

  • Eye-tracking

Tijdens sommige onderzoeken meten we waar baby’s naar kijken met behulp van een eye-tracker. Dit is een camera die onder een beeldscherm bevestigd is en waarmee we de oogbewegingen van de baby kunnen registreren. De baby zit voor het beeldscherm, soms in een kinderstoel, soms bij de ouder op schoot. Op het scherm laten we een reeks plaatjes zien. De eye-tracker meet waar, wanneer en hoe lang de baby naar het plaatje kijkt. Zo kunnen we bekijken wat de baby interessant vindt en welke informatie in de hersenen verwerkt zal worden.

De eye tracker

Op het plaatje hiernaast is het resultaat van een eye-tracker onderzoek te zien. De kleuren geven aan naar welke delen van het gezicht de baby’s gekeken hebben. Hoe roder de kleur, hoe vaker er naar dit deel van het gezicht gekeken is. Kinderen kijken dus al veel naar de ogen!

  Kijkgedrag van de baby's

 

Het Meten Van Hersenactiviteit Bij Baby's

Waarom gebruiken we deze methode bij baby’s, het meten van hersenactiviteit? Op deze manier kunnen we inzicht krijgen in de processen die zich afspelen in de hersenen tijdens de verwerking van het zien van plaatjes of het luisteren naar gesproken taal. Aangezien hele jonge kinderen nog niet in staat zijn om ons te vertellen hoe ze dit ervaren, is het moeilijk om er achter te komen hoe kinderen zich ontwikkelen op deze leeftijd. Met deze kindvriendelijke methode lukt het ons wel om nieuw inzicht te krijgen omdat baby’s niet openlijk hoeven te reageren. Deze methode wordt dan ook in verschillende onderzoekscentra over de hele wereld gebruikt om meer te weten te komen over de ontwikkeling van kinderen.

Op dit moment kunnen we op twee verschillende manieren makkelijk en kindvriendelijk de hersenactiviteit van baby’s meten.

 

  • EEG

We kunnen de hersenactiviteit meten door middel van een EEG (electroencephalogram). Hierbij wordt gebruik gemaakt van een soort badmuts, die de kleine hersensignalen kan meten die door uw baby worden geproduceerd tijdens bijvoorbeeld het zien van verschillende soorten plaatjes. Deze methode geeft een goed beeld van hoe snel informatie verwerkt wordt door het babybrein.

Een onderzoek met EEG gaat als volgt in zijn werk. Terwijl de baby bij de ouder op schoot zit, krijgt het een soort badmuts op het hoofd. In deze muts zitten een aantal gaatjes, waar we een beetje gel in zullen doen. Deze gel lijkt op de gel die op de buik aangebracht wordt tijdens het maken van een echo. De gel zorgt ervoor dat de hersenactiviteit goed gemeten kan worden. Daarna zullen we de EEG-sensoren verbinden aan de badmuts. De baby zal de badmuts op het hoofd voelen, maar merkt niets van de sensoren. Deze sensoren registreren alleen de activiteit, en zijn op geen enkele manier schadelijk voor de baby. Het opzetten van de badmuts zal ongeveer 10 minuten duren. Ondertussen leiden we de aandacht van het kind af, bijvoorbeeld door te spelen of iets te laten drinken.

Badmuts met EEG-sensoren

Als de badmuts goed op het hoofd zit zullen we beginnen met het onderzoek. Hierbij zal de baby naar plaatjes op een beeldscherm kijken. Wanneer het onderzoek klaar is, halen we de badmuts weer van het hoofdje af. Er zal dan nog een beetje gel in het haar zitten. De haren van de baby kunnen gewassen worden; wij hebben daar babyshampoo en handdoeken voor.

  Kijken naar de computer

 

  • fNIRS

Een andere manier om de hersenactiviteit bij baby's te meten is door middel van functional Near-Infrared Spectroscopy (fNIRS). Deze methode meet met behulp van lichtstralen welke hersengebieden actief worden als uw kind naar plaatjes kijkt.

Een onderzoek met fNIRS gaat als volgt in zijn werk. Terwijl de baby bij de ouder op schoot zit, wordt er een band om het hoofd van de baby geplaatst. In deze band zitten de sensoren die de hersenactiviteit meten. Deze sensoren zijn op geen enkele manier schadelijk voor de baby, en uw kind merkt niets van de sensoren. Het plaatsen van de band zal ongeveer 5 minuten duren. Zodra de band goed om het hoofd zit zullen we beginnen met het onderzoek. Ook hierbij zal de baby naar plaatjes op een beeldscherm kijken.

Hoofdband met fNIRS-sensoren